06

-Kurde - przeklęłam pod nosem, po tym jak kolejna gałązka uderzyła mnie w głowę. Dlaczego akurat las? I mógł podać jakieś konkretniejsze miejsce, bo ten las jest ogromny. Po co ja tu w ogóle przyszłam?
Cicho westchnęłam i rozejrzałam się po otoczeniu. Oprócz tego, że księżyc oświecał troszkę to miejsce, było zupełnie ciemno. Dotarło do mnie, że zawsze spotykamy się w odludnych i ciemnych miejscach. 
Zachichotałam cicho, choć pewnie powinnam się teraz trząść ze strachu.
-Co Cię tak bawi?
Odwróciłam się i zobaczyłam za sobą, szeroko uśmiechniętego Justina. Pierwszy raz widziałam go uśmiechniętego. Wow. Sądziłam, że nigdy tego nie robi..
-Nic - wzruszyłam ramionami, również się uśmiechając.
Chłopak spojrzał na mnie podejrzliwie, ale chwilę potem również wzruszył ramionami.
-Po co chciałeś się spotkać?
Spodziewałam się ciszy. Myślałam, że nasze spotkanie znowu będzie musiało zakończyć się niefajnie. Jednak - ku mojemu zaskoczeniu, odezwał się.
-Chcę Cię ostrzec.. - zaczął niepewnie.
Zmrużyłam oczy, zachęcając go do dalszego mówienia.
-Ona jest niebezpieczna.
Zupełnie nie wiedziałam o co chodzi. 
-Kto? 
Justin spojrzał w niebo. 
Podszedł do mnie, tak blisko, że słyszałam jego nierówny oddech. Spojrzał mi w oczy i przejechał kciukiem po mym policzku. Po moim ciele przeszedł dreszcz, a kolana się ugięły. Nie potrafiłam oderwać wzroku, od jego oczu. W jego spojrzeniu, dostrzegłam troskę i.. smutek?
-Nie rozumiem Cię - wyjąkałam. 
Pokręcił bezradnie głową, po czym musnął moje wargi. Czułam jak się rozpływam. W środku było mi ciepło i przyjemnie. Z każdym kolejnym pocałunkiem, traciłam kontrolę. Nie chciałam tego NIGDY kończyć. 
-Fuck - przeklął, gdy się ode mnie oderwał - to było bardzo głupie, przepraszam..
Znowu go nie rozumiałam. Czemu on musiał być taki tajemniczy?
-Wracaj do domu - już miałam zacząć protestować, gdy dodał: - JUŻ.
Justin zrobił stanowczą minę. Wiedziałam, że nie ma co się męczyć z przekonywaniem go. Nic to nie da. Ruszyłam więc w drogę powrotną. Nagle przypomniałam sobie coś jeszcze i odwróciłam się z powrotem.
-Spotkamy się jeszcze? 
Lecz jego tam już nie było..

*

-Na szczęści dziś weekend - pomyślałam budząc się nad ranem. Spojrzałam na zegarek, który wskazywał godzinę 9:34.

Wstałam, pobudzając moje obolałe mięśnie do życia. Po mojej nocnej schadzce, miałam mega zakwasy. Uśmiechnęłam się na myśl o naszym spotkaniu. 

Ubrałam swój fioletowy szlafrok, po czym zeszłam na dół do kuchni. 

Nalałam do miseczki trochę jogurtu i zasypałam go płatkami musli. 
Spojrzałam za okno. Dzień wydawał się fajny.
Wydawał.

*

BARDZO DZIĘKUJĘ, ZA 2 KOMENTARZE NA POPRZEDNIM ROZDZIALE! 

:))

TO NA PRAWDĘ WIELE DLA MNIE ZNACZY ;)

♥